| Zaman |
Arapça |
Vakit, çağ. |
| Zambak |
Arapça |
Güzel ve iri çiçekli bir süs bitkisi. |
| Zamir |
Arapça |
1. İç, iç yüz. 2. Yürek, vicdan. 3. Gönülde gizli olan sır. 4. Adın yerini tutan sözcük. |
| Zamire |
Arapça |
(zami:re) |
| Zarif |
Arapça |
1. Güzel, şık, ince,kibar tavırlı. 2. İnce esprili, esprilerle konuşan. |
| Zarife |
Arapça |
Güzel, şık, ince. |
| Zati |
Arapça |
(za:ti:) |
| Zatinur |
Arapça |
(za:tinur) |
| Zatiye |
Arapça |
(za:tiye) |
| Zebercet |
Arapça |
Zümrütten daha açık yeşil olan, zümrüt kadar değerli olmayan bir süs taşı. |
| Zehra |
Arapça |
(zehra:) |
| Zekâi |
Arapça |
(zekâ:i) |
| Zekâvet |
Arapça |
(zekâ:vet) |
| Zekeriya |
Arapça |
Erkek. |
| Zeki |
Arapça |
Anlayışlı, kavrayışlı, zekâ sahibi. |
| Zekire |
Arapça |
(zeki:re) |
| Zekiye |
Arapça |
Anlayışlı, kavrayışlı, zekâ sahibi. |
| Zeliha |
Arapça |
bk. Züleyha - (züleyha:) |
| Zemin |
Farsça, Arapça |
1. Yer, yeryüzü. 2. Temel, dayanak. 3. Konu, tema. |
| Zemzem |
Arapça |
Kâbe çevresindeki ünlü kuyu ve bu kuyunun Müslümanlarca kutsal sayılan suyu. |
| Zengin |
Farsça, Arapça |
1. Parası, malı çok olan, varlıklı. 2. Verimli. 3. Gösterişli. |
| Zennişan |
Farsça, Arapça, Arapça |
Ünlü, tanınmış kadın. |
| Zennur |
Arapça |
bk. Zinnur - Nurlu, ışıklı, aydınlık. |
| Zerafet |
Arapça |
(zera:fet) |
| Zerefşan |
Farsça, Arapça |
1. Altın saçan, altın saçıcı. 2. Altın kakmalı. 3. Bir lale türü. |
| Zeren |
Türkçe |
Anlayışlı, kavrayışlı, zeki. Anlayışlı, kavrayışlı, zeki. |
| Zergûn |
Farsça, Arapça |
Altın renkli. |
| Zeria |
Arapça |
(zeri:a) |
| Zerin |
Farsça, Arapça |
bk. Zerrin - 1. Altından yapılmış. 2. Altın gibi sarı, parlak. 3. Fulya. |
| Zernişan |
Farsça, Arapça |
Kılıç, kalemtıraş gibi şeylerin üzerine kakma altınla yapılan işleme süs. |
| Zerrin |
Farsça, Arapça |
1. Altından yapılmış. 2. Altın gibi sarı, parlak. 3. Fulya. |
| Zerrinkâr |
Farsça, Arapça |
Altınla süslenmiş. |
| Zerrintaç |
Farsça, Arapça |
Altın taç. |
| Zerrişte |
Farsça, Arapça |
Altın tel, sırma. |
| Zeycan |
Farsça, Arapça |
Candan, cana yakın. |
| Zeyneddin |
Arapça |
Dinin ziyneti, süsü. |
| Zeynel |
Arapça |
bk. Zeynelabidin - (zeynela:bidin) |
| Zeynelabidin |
Arapça |
(zeynela:bidin) |
| Zeynep |
Arapça |
Değerli taşlar, mücevherler. |
| Zeyni |
Arapça |
(zeyni:) |
| Zeyniye |
Arapça |
Süslü. |
| Zeyno |
Türkçe |
Zeynep adının bozulmuş biçimi. |
| Zeynullah |
Arapça |
Allah'ın süsü. |
| Zeynur |
Arapça |
bk. Zinnur - Nurlu, ışıklı, aydınlık. |
| Zeyrek |
Farsça, Arapça |
1. İlgi çekici. 2. Eli uz, usta. 3. Akıllı, zeki. |
| Zeyyat |
Arapça |
Yağ yapan, zeytinyağı yapan kimse. |
| Ziba |
Farsça, Arapça |
(zi:ba:) |
| Zican |
Arapça, Farsça |
(zi:can) |
| Zihni |
Arapça |
Zihinle, akılla ilgili. |
| Zihniye |
Arapça |
Zihinle, akılla ilgili. |
