| Yurtseven |
Türkçe |
Ülkesini seven kimse. |
| Yurtsever |
Türkçe |
Ülkesini seven kimse. |
| Yurtsevil |
Türkçe |
"Ülkendekiler tarafından sevil" anlamında kullanılan bir ad. |
| Yurtsevin |
Türkçe |
"Ülkenizi sevin" anlamında kullanılan bir ad. |
| Yurttaş |
Türkçe |
Yurtları veya yurt duyguları aynı olanlardan her biri. |
| Yusuf |
İbranice |
1. İnleyen, ah eden. 2. İnilti. |
| Yüce |
Türkçe |
Yüksek, büyük, ulu. Yüksek, büyük, ulu. |
| Yücealp |
Türkçe |
Büyük, ulu yiğit. |
| Yücebaş |
Türkçe |
Yüksek, büyük, ulu kimse. |
| Yücedağ |
Türkçe |
Yüksek, büyük, ulu kimse. |
| Yüceer |
Türkçe |
Yüksek, büyük, ulu kimse. |
| Yücel |
Türkçe |
"Yüksel, yüce bir duruma gel, başarı kazan, ilerle" anlamında kullanılan br ad. "Yüksel, yüce bir duruma gel, başarı kazan, ilerle" anlamında kullanılan br ad. |
| Yücelay |
Türkçe |
Yükselen, başarı kazanan kimse. |
| Yücelen |
Türkçe |
Yükselen, yüce bir duruma gelen. Yükselen, yüce bir duruma gelen. |
| Yücelt |
Türkçe |
"Yükselt, yüce bir duruma getir" anlamında kullanılan bir ad. |
| Yücelten |
Türkçe |
Yükselten, yüce bir duruma getiren. |
| Yücenur |
Türkçe, Arapça |
Aydınlık saçan yüce kimse. |
| Yücesan |
Türkçe |
Saygın bir adı olan kimse. |
| Yücesoy |
Türkçe |
Saygın, ulu bir soydan gelen kimse. |
| Yücetekin |
Türkçe |
Kahraman, büyük, ulu hükümdar. |
| Yücetürk |
Türkçe |
Büyük, ulu, değerli Türk. |
| Yüğrük |
Türkçe |
Çevik, hızlı giden, koşan. |
| Yüksel |
Türkçe |
"Yükseklere çık, yücel, başarı kazan, ilerle" anlamında kullanılan bir ad. |
| Yükselen |
Türkçe |
Yükseklere çıkan, yücelen, ilerleyen. |
| Yülük |
Türkçe |
Saygıyla eğilen, saygılı. |
| Yümni |
Arapça |
(Yümni:) |
| Yümniye |
Arapça |
Uğurlu, kutlu. |
| Yümun |
Arapça |
1. Uğur, mutluluk. 2. Bereket. |
| Yürekli |
Türkçe |
1. Kostak, çalımlı, iyi giyinmiş, güzel, yakışıklı. 2. Kendini beğenen, onurlu. 3. Yiğit, kabadayı, |
| Yürük |
Türkçe |
bk. Yörük - 1. Göçebe. 2. Çabuk yürüyen, hızlı. |
| Yürüker |
Türkçe |
Hızlı giden, koşan kimse. |
| Yüzüak |
Türkçe |
Dürüst, doğru, namuslu, suçsuz kimse. |
| Zabit |
Arapça |
(za:bit) |
| Zade |
Farsça, Arapça |
(za:de) |
| Zafer |
Arapça |
1. Amaca ulaşma, başarı. 2. Düşmanı yenme, üstün gelme, utku. |
| Zafir |
Arapça |
(za:fir) |
| Zafire |
Arapça |
(za:fire) |
| Zağnos |
Türkçe |
Bir tür doğan kuşu. |
| Zahide |
Arapça |
(za:hide) |
| Zahir |
Arapça |
(za:hir) |
| Zahire |
Arapça |
(za:hire) |
| Zahit |
Arapça |
(za:hit) |
| Zaide |
Arapça |
(za:ide) |
| Zaik |
Arapça |
(za:ik) |
| Zaika |
Arapça |
(za:ika) |
| Zaim |
Arapça |
(za:im) |
| Zait |
Arapça |
(za:it) |
| Zaki |
Arapça |
(za:ki) |
| Zakir |
Arapça |
(za:kir) |
| Zakire |
Arapça |
(za:kire) |
