| Yeter |
Türkçe |
Sonuncu olması istenen çocuklara verilen bir ad. |
| Yeterkız |
Türkçe |
Arka arkaya doğan kız çocuklarından sonra erkek çocuk olması dileğiyle verilen bir ad. |
| Yetik |
Türkçe |
1. Yetişmiş, erginleşmiş, büyümüş. 2. Bilgili, olgun. 3. Güç işleri başaran, becerikli. 4. Delikanlı. 5. İri, büyük. |
| Yetim |
Arapça |
1. Babası ölmüş çocuk. 2. Yalnız, tek, eşsiz. |
| Yetiş |
Türkçe |
"Amacına ulaş, isteğine kavuş" anlamında kullanılan bir ad.. |
| Yetişal |
Türkçe |
"Yetiş de al" anlamında kullanılan bir ad. |
| Yetişen |
Türkçe |
Ulaşan, kavuşan. |
| Yetkin |
Türkçe |
Gerekli olgunluğa erişmiş, olgun, ergin. |
| Yetkiner |
Türkçe |
Gerekli olgunluğa erişmiş, olgun, ergin kimse. |
| Yezdan |
Farsça, Arapça |
1. Zerdüştlerin iyilik Tanrısı. 2. Allah. |
| Yıbar |
Türkçe |
bk. Yıpar - Misk, güzel koku. Misk, güzel koku. |
| Yılay |
Türkçe |
Yıl ve ay. |
| Yılbay |
Türkçe |
Yılın zengini olan kimse. |
| Yıldanur |
Türkçe, Arapça |
Yılın en parlak, güzel kızı. |
| Yıldıku |
Moğolca |
Yıldız. |
| Yıldır |
Türkçe |
Parlak, parlayan, ışıklı, ışık. |
| Yıldıralp |
Türkçe |
Yıldız gibi parlayan yiğit. |
| Yıldıran |
Türkçe |
Parlayan, ışıldayan, ışık saçan. |
| Yıldıraner |
Türkçe |
Parlayan, ışıldayan, ışık saçan kimse. |
| Yıldıray |
Türkçe |
Parlak, ışık saçan ay. |
| Yıldırer |
Türkçe |
Parlak, ışık saçan kimse. |
| Yıldırım |
Türkçe |
1. Gök gürültüsü ve şimşekle görülen, hava ile yer arasındaki elektrik boşalması. 2. Çok hızlı, canlı. |
| Yıldız |
Türkçe |
1. Gökyüzündeki ışıklı gök cisimlerinin her biri. 2. Baht, talih, yazı. |
| Yıldızhan |
Türkçe |
Talihi güzel olan hükümdar. |
| Yılgül |
Türkçe, Farsça, Arapça |
Yılın en güzel gülü. |
| Yılgün |
Türkçe |
Yıl ve gün. |
| Yılhan |
Türkçe |
Yılın hükümdarı. |
| Yılkan |
Türkçe |
Yılan, çekinen kimse. |
| Yılma |
Türkçe |
"Vazgeçme, korkma, doğru bildiğin yoldan yürü" anlamında kullanılan bir ad. |
| Yılmaz |
Türkçe |
Yılmayan, bıkmayan, azimli, sebatlı. |
| Yılmazok |
Türkçe |
Yılmayan, bıkmayan, azimli, sebatlı kimse. |
| Yılşen |
Türkçe |
Yılın en şen insanı. |
| Yıpar |
Türkçe |
Misk, güzel koku. Misk, güzel koku. |
| Yiğit |
Türkçe |
1. Güçlü, yürekli, kahraman, alp. 2. Delikanlı, genç erkek. 3. Gözü pek, düşüncelerini açıkça söylemekten çekinmeyen kimse. |
| Yiğitcan |
Türkçe, Farsça, Arapça |
Güçlü, korkusuz, kahraman kimse. |
| Yiğitel |
Türkçe |
Güçlü, korkusuz, kahraman kimse. |
| Yiğiter |
Türkçe |
Güçlü, korkusuz, kahraman kimse. |
| Yiğithan |
Türkçe |
Güçlü, korkusuz, kahraman hükümdar. |
| Yiğitkan |
Türkçe |
Güçlü, korkusuz, kahraman bir soydan gelen kimse. |
| Yinanç |
Türkçe |
bk. İnanç - 1. Bir düşünceye gönülden bağlılık. 2. Allah’a, bir dine inanma, iman. 3. Güven ve inanma duygusu. |
| Yipek |
Türkçe |
bk. İpek - 1. Bir tür böceğin ördüğü kozadan elde edilen ve kumaş yapımında kullanılan ince parlak tel ve bundan yapılan kumaş. 2. Zarif, kibar, ince. |
| Yoğun |
Türkçe |
1. Oylumuna oranla ağırlığı çok olan. 2. Dolu, sık. 3. Kalabalık. 4. İri, kaba, kalın. |
| Yoğunay |
Türkçe |
İri yarı kimse. |
| Yola |
Türkçe |
Gelenek, örf, âdet. |
| Yolaç |
Türkçe |
Yol gösteren, kılavuz. |
| Yolal |
Türkçe |
"Mesafe katet, yüksel" anlamında kullanılan bir ad. |
| Yolbul |
Türkçe |
"Gideceğin yolu ara, bul" anlamında kullanılan bir ad. |
| Yoldaş |
Türkçe |
1. Arkadaş, dost, yol arkadaşı. 2. Ortak bir görüşü benimseyenlerden her biri. |
| Yoma |
Türkçe |
Efsane. |
| Yomut |
Türkçe |
Yenen, üstün gelen. |
