| Dölek |
Türkçe |
1. Ağırbaşlı, sakin, terbiyeli kimse. 2. Uyanık, dikkatli kimse. 3. Eli işe yatkın, becerikli kimse. 4. Dürüst, mert kimse. 5. Güzel, iyi. |
| Dölen |
Türkçe |
Sakin, huzurlu, rahat kimse. Sakin, huzurlu, rahat kimse. |
| Dölensoy |
Türkçe |
Sakin, huzurlu bir soydan gelen kimse. |
| Döndü |
Türkçe |
l. Henüz evlenmemiş kız. 2. Gittiği yerden geri gelen. |
| Döne |
Türkçe |
1."Bundan sonraki çocuklar erkek olsun" anlamında kullanılan bir ad. 2. Karşı ziyarette bulunma. |
| Dönmez |
Türkçe |
Sözünden dönmeyen, dediğini yapan, azimli, kişilikli. |
| Dönmezcan |
Türkçe, Farsça, Arapça |
Sözünden dönmeyen, dediğini yapan, azimli, kişilikli kimse. |
| Dönmezer |
Türkçe |
Sözünden dönmeyen, dediğini yapan, azimli, kişilikli kimse. |
| Dönmezsoy |
Türkçe |
Sözünden dönmeyen, dediğini yapan, azimli, kişilikli bir soydan gelen kimse. |
| Dönmeztekin |
Türkçe |
Sözünden dönmeyen, dediğini yapan, azimli, kişilikli hükümdar. |
| Dönü |
Türkçe |
Tövbe. |
| Dönüş |
Türkçe |
Dönme işi, dönme. |
| Dudu |
Farsça, Arapça |
1. Hanım. 2. Abla. 3. Küçük kardeş. |
| Dudubikem |
Farsça, Arapça, Türkçe |
"Evlenmemiş ablam, kardeşim" anlamında kullanılan bir ad. |
| Duduhan |
Farsça, Arapça, Türkçe |
Abla, kardeş. |
| Duhan |
Arapça |
1. Kur'an-ı Kerim'de bir sure adı. 2. Duman. |
| Duhter |
Farsça, Arapça |
Kız. |
| Duman |
Türkçe |
Bir maddenin yanmasıyla çıkan kara ve esmer renkli gaz. |
| Dumanbey |
Türkçe |
Kara ve esmer renkli bey. |
| Dumlu |
Türkçe |
Tek namlulu ve içine bir fişek konulabilen tüfek. |
| Dumrul |
Türkçe |
1. Tuğrul kuşu. 2. Dede Korkut hikâyelerinde geçen bir kahramanın adı. |
| Dura |
Türkçe |
"Yaşasın, ölmesin" anlamında kullanılan bir ad. |
| Duracan |
Türkçe, Farsça, Arapça |
"Yaşasın, uzun ömürlü olsun" anlamında kullanılan bir ad. |
| Durak |
Türkçe |
1. Tren, tramvay, otobüs, minibüs vb. genel taşıtların durmak zorunda olduğu veya durabileceği yer. 2. Hece ölçüsüyle yazılmış şiirlerde ölçü kalıpları içindeki durma yerleri. |
| Dural |
Türkçe |
Hep aynı durumda olan, değişmeden kalan, sakin. |
| Duran |
Türkçe |
1. Yaşayan, varlığını sürdüren. 2. Dağ yolu. 3. Kalan. 4. Dingin, sakin, huzurlu. |
| Duranay |
Türkçe |
Dingin, sakin, huzurlu bir biçimde yaşamını sürdüren kimse. |
| Duraner |
Türkçe |
Dingin, sakin, huzurlu bir biçimde yaşamını sürdüren kimse. |
| Duransoy |
Türkçe |
Dingin, sakin, huzurlu bir biçimde yaşamını sürdürmüş soydan gelen kimse. |
| Durantekin |
Türkçe |
Dingin, sakin, huzurlu bir biçimde yaşamını sürdüren hükümdar. |
| Duray |
Türkçe |
"Yaşa, uzun ömürlü ol" anlamında kullanılan bir ad. |
| Durcan |
Türkçe, Farsça, Arapça |
"Yaşa, uzun ömürlü ol" anlamında kullanılan bir ad. |
| Durdu |
Türkçe |
Uzun ömürlü olması, yaşaması istenen çocuklara verilen bir ad. |
| Durgun |
Türkçe |
1. Dingin, sakin. 2. Canlı olmayan, hareketsiz |
| Durguner |
Türkçe |
Dingin, sakin kimse. |
| Durgunsu |
Türkçe |
Dingin, sakin akan suya benzeyen kimse. |
| Durhan |
Türkçe |
"Yaşa, uzun ömürlü ol" anlamında kullanılan bir ad. |
| Durkadın |
Türkçe |
"Artık çocuğun olmasın" anlamında kullanılan bir ad. |
| Durkaya |
Türkçe |
"Artık çocoğun olmasın" anlamında kullanılan bir ad. |
| Durkız |
Türkçe |
"Artık çocuğun olmasın" anlamında kullanılan bir ad. |
| Durmuş |
Türkçe |
Uzun ömürlü olması, çok yaşaması istenen çocuklara verilen ad. |
| Dursun |
Türkçe |
"Çok yaşasın, uzun ömürlü olsun" anlamında kullanılan bir ad. |
| Dursune |
Türkçe |
Son olması istenen kız çocuklarına verilen adlardandır. |
| Durşen |
Türkçe |
"Mutlu bir biçimde yaşa" anlamında kullanılan bir ad. |
| Duru |
Türkçe |
Bulanık olmayan, temiz, berrak, saf. |
| Durualp |
Türkçe |
Özü temiz yiğit. |
| Durubay |
Türkçe |
Özü temiz zengin kişi. |
| Durucan |
Türkçe, Farsça, Arapça |
Özü temiz kişi. |
| Durugül |
Türkçe, Farsça, Arapça |
Özü temiz güzel kadın. |
| Duruhan |
Türkçe |
Özü temiz hükümdar. |
