| Cantekin |
Farsça, Arapça, Türkçe |
Samimi, içten hükümdar. |
| Canten |
Farsça, Arapça |
Ruh ve beden. |
| Cantez |
Farsça, Arapça |
Tez canlı, aceleci, hareketli kimse. |
| Cantürk |
Farsça, Arapça, Türkçe |
Türk'ün dostu, arkadaşı. |
| Canyurt |
Farsça, Arapça, Türkçe |
Gerçek yurt. |
| Caran |
Türkçe |
Güzel kokan bir tür çiçek. |
| Carim |
Arapça |
(ca:rim) |
| Carullah |
Arapça |
(ca:rullah) |
| Cavidan |
Farsça, Arapça |
(ca:vidan) |
| Cavit |
Farsça, Arapça |
(ca:vit) |
| Cavlı |
Türkçe |
bk. Çavlı - 1. Ünlü, şanlı. 2. Henüz ava alıştırılmamış doğan yavrusu. |
| Cavuldur |
Türkçe |
bk. Çavuldur - Oğuzların Üçok kolundan bir Türk boyunun adı. |
| Caymaz |
Türkçe |
Sözünü tutan, sözünden dönmeyen kimse. |
| Cazibe |
Arapça |
(ca:zibe) |
| Cazim |
Arapça |
(ca:zim) |
| Cazip |
Arapça |
(ca:zip) |
| Cebbar |
Arapça |
bk. Cabbar - 1. Zorlayan, cebreden. 2. Kuvvet ve kudret sahibi (Allah.) 3. Gökyüzünün güneyinde bulunan bir yıldız kümesi. |
| Cebe |
Moğolca |
1. Zırh, zırhlı giysi. 2. Savaşla ilgili silah ve araçlar. |
| Cebealp |
Moğolca, Türkçe |
Zırh gibi sağlam ve dayanıklı yiğit. |
| Ceben |
Türkçe |
Oğuzların yirmi dört boyundan birinin adı. |
| Cebesoy |
Moğolca, Türkçe |
Soyu dayanıklı ve sağlam insanlara dayanan kimse. |
| Cebrail |
Arapça |
(cebra:il) |
| Cedide |
Arapça |
(cedi:de) |
| Cefa |
Arapça |
(cefa:) |
| Celâdet |
Arapça |
(celâ:det) |
| Celâl |
Arapça |
Yücelik, ululuk, değer. |
| Celâlettin |
Arapça |
(celâ:lettin) |
| Celâli |
Arapça |
(celâ.li:) |
| Celâsun |
Moğolca |
1. Kahraman, cesur, atak delikanlı, yiğit. 2. Genç ve sağlıklı, gürbüz kimse. |
| Celâyir |
Moğolca |
(celâ:yir) |
| Celil |
Arapça |
Ulu, büyük, yüce. |
| Celilay |
Arapça, Türkçe |
Ulu, yüce ay. |
| Celile |
Arapça |
(celi:le) |
| Cem |
Farsça, Arapça |
1. Hükümdar, şah. 2. İran mitolojisinde şarabı bulan. 3. Ar. Toparlanma, bir araya gelme. |
| Cemal |
Arapça |
1. Yüz güzelliği, güzellik. 2. Güzel yüz. |
| Cemaleddin |
Arapça |
(cema:leddin) |
| Cemalettin |
Arapça |
cema:lettin) |
| Cemalullah |
Arapça |
(cema:lullah) |
| Cemi |
Arapça |
(cemi:) |
| Cemil |
Arapça |
1. Güzel. 2. Allah’ın sıfatlarından biri. |
| Cemile |
Arapça |
(cemi:le) |
| Ceminur |
Arapça |
Çok nurlu, aydınlık kimse. |
| Cemre |
Arapça |
Şubat ayında birer hafta aralıklarla önce havada, sonra suda en son toprakta oluştuğu sanılan sıcaklık yükselişi. |
| Cemşah |
Farsça, Arapça |
Şah olan Cem. |
| Cemşir |
Arapça, Farsça |
Arslan gibi yürekli olan hükümdar. |
| Cemşit |
Farsça, Arapça |
1. Mitolojide, İran’ın efsanevi dördüncü şahı. 2. Bu şah görünüşünde olan. |
| Cenan |
Arapça |
Yürek, gönül. |
| Cenani |
Arapça |
cena:nî:) |
| Cenap |
Arapça |
Şeref, onur ve büyüklük. |
| Cengâver |
Farsça, Arapça |
(cengâ:ver) |
