| Büldan |
Arapça |
(bülda:n) |
| Bülent |
Farsça, Arapça |
Yüksek, yüce, ulu. |
| Bünyamin |
İbranice |
Yakup Peygamber'in en küçük oğlunun adı. |
| Büran |
Farsça, Arapça |
(büra:n) |
| Bürçe |
Türkçe |
Kurt yavrusu. |
| Bürçin |
Türkçe |
bk. Burçin - Geyik, dişi geyik. Geyik, dişi geyik. |
| Bürge |
Türkçe |
1. Pire. 2. Bir yerde duramayan canlı, taşkın kimse. 3. Keklik. 4. Bahşiş, armağan. |
| Bürgü |
Türkçe |
1. Baş örtüsü. 2. Çarşaf, atkı. 3. İnce perde. |
| Bürkan |
Arapça |
Volkan, yanardağ. Volkan, yanardağ. |
| Bürküt |
Türkçe |
Kartal. |
| Bürran |
Farsça, Arapça |
(bürra:n) |
| Bürümcek |
Türkçe |
Ham ipekten dokunmuş ince bez. |
| Büşra |
Arapça |
(büşra:) |
| Büte |
Farsça, Arapça |
Çalılık. |
| Bütün |
Türkçe |
Eksiksiz, tüm. Eksiksiz, tam. |
| Cabbar |
Arapça |
1. Zorlayan, cebreden. 2. Kuvvet ve kudret sahibi (Allah.) 3. Gökyüzünün güneyinde bulunan bir yıldız kümesi. |
| Cabir |
Arapça |
(ca:bir) |
| Cafer |
Arapça |
(ca:fer) |
| Cahide |
Arapça |
(ca:hide) |
| Cahit |
Arapça |
(ca:hit) |
| Caize |
Arapça |
(ca:ize) |
| Calibe |
Arapça |
(ca:libe) |
| Calp |
Türkçe |
Güçlü, kuvvetli, gayretli. |
| Can |
Farsça, Arapça |
1. Ruh. 2. Güç, dirilik. 3. İnsanın kendi varlığı, özü. 4. Gönül. 5. Çok içten, sevimli, şirin kimse. |
| Cana |
Farsça, Arapça |
(ca:na) |
| Canal |
Farsça, Arapça, Türkçe |
"Gönül al, kendini sevdir, sevilen biri ol" anlamında kullanılan bir ad. |
| Canalp |
Farsça, Arapça, Türkçe |
(l kalın okunur) |
| Canaltay |
Farsça, Arapça, Türkçe |
Özü, ruhu yüce olan kimse. |
| Canan |
Farsça, Arapça |
(ca:nan) (ca:nan) |
| Canane |
Farsça, Arapça |
(ca:na:ne) |
| Canaş |
Türkçe |
Sevgili, dost, arkadaş. |
| Canat |
Farsça, Arapça, Türkçe |
"Şiddetle iste" anlamında kullanılan bir ad. |
| Canay |
Farsça, Arapça, Türkçe |
Şirin, tatlı kimse. Şirin, tatlı kimse. |
| Canaydın |
Farsça, Arapça, Türkçe |
Özü temiz, aydınlık ruhlu kimse. |
| Canbay |
Farsça, Arapça, Türkçe |
Özü zengin, gönlü tok olan kimse. |
| Canbek |
Farsça, Arapça, Türkçe |
Özü pek, güçlü kişilikli kimse. |
| Canberk |
Farsça, Arapça, Türkçe |
Güçlü, sağlam kişilikli kimse. |
| Canbey |
Farsça, Arapça, Türkçe |
Şirin, tatlı bey. |
| Canbolat |
Farsça, Arapça |
bk. Canpolat - Canı, özü çelik gibi güçlü kimse. |
| Canbulat |
Farsça, Arapça |
bk. Canpolat - Canı, özü çelik gibi güçlü kimse. |
| Canda |
Farsça, Arapça, Türkçe |
İçte, özde, yürekte olan kimse. |
| Candan |
Farsça, Arapça, Türkçe |
İçten, yürekten, samimi. İçten, yürekten, samimi. |
| Candaner |
FArapça, Türkçe |
İçten, samimi, dost kimse. |
| Candar |
Farsça, Arapça |
1. Canlı, diri. 2. Koruyucu, muhafız. |
| Candaş |
Farsça, Arapça, Türkçe |
Dost, arkadaş, yoldaş. Dost, arkadaş, yoldaş. |
| Candeğer |
Farsça, Arapça, Türkçe |
Uğrunda can verilecek kadar güzel, değerli, sevilen. |
| Candemir |
Farsça, Arapça, Türkçe |
Özü güçlü, demir gibi sağlam ve kişilikli kimse. |
| Candoğan |
Farsça, Arapça, Türkçe |
Yaradılıştan samimi, dost olan kimse. |
| Canel |
Farsça, Arapça, Türkçe |
İçten, candan uzatılan el, dostluk eli. İçten, candan uzatılan el, dostluk eli. |
| Caner |
Farsça, Arapça, Türkçe |
Çok içten, sevilen, sevimli kimse. |
