| Vafit |
Arapça |
(va:fit) |
| Vaha |
Arapça |
(va:ha) |
| Vahap |
Arapça |
Bağışlayan, ihsan eden. |
| Vahdet |
Arapça |
1. Yalnızlık, teklik, birlik. 2. Allah'a yakınlık, Allah'a ulaşma. |
| Vahdettin |
Arapça |
Dinin tekliği, birliği. |
| Vahibe |
Arapça |
(va:hibe) |
| Vahide |
Arapça |
(va:hide) |
| Vahip |
Arapça |
(va:hip) |
| Vahit |
Arapça |
(va:hit) |
| Vahittin |
Arapça |
(va:hittin) |
| Vaiz |
Arapça |
(va:iz) |
| Vâkıf |
Arapça |
(va:kıf) |
| Vakkas |
Arapça |
Savaşçı, okçu. |
| Vakur |
Arapça |
Ağırbaşlı, temkinli. |
| Vâlâ |
Farsça, Arapça |
(va:la:) (va:la:) |
| Vâlâşan |
Farsça, Arapça |
(va:la:şan) |
| Valide |
Arapça |
(va:lide) |
| Vamık |
Arapça |
(va:mık) |
| Vamıka |
Arapça |
(va:mıka) |
| Varal |
Türkçe |
"Git ve al" anlamında kullanılan bir ad. |
| Varaş |
Türkçe |
Anlayış, akıl, zekâ. |
| Vardar |
Türkçe |
Yugoslavya ve Yunanistan´da Selânik körfezine dökülen ırmak. |
| Vargın |
Türkçe |
Ulaşan, isteğine erişen. |
| Varlık |
Türkçe |
1. Zenginlik, para, mal mülk. 2. Önemli, yararlı, değerli. 3. Yaşam, hayat. 4. Var olan her şey. |
| Varol |
Türkçe |
"Yaşa, uzun ve sağlıklı bir yaşamın olsun" anlamında kullanılan bir ad. |
| Vasfi |
Arapça |
Nitelikli. |
| Vasfiye |
Arapça |
Nitelikli. |
| Vasıf |
Arapça |
(va:sıf) |
| Vasıl |
Arapça |
(va:sıl) |
| Vasıla |
Arapça |
(va:sıla) |
| Vassaf |
Arapça |
Niteliklerini bildirerek anlatan veya öven. |
| Vatan |
Arapça |
Yurt. |
| Vataner |
Arapça, Türkçe |
Vatanın evladı. |
| Vecahet |
Arapça |
(veca:het) |
| Vecahettin |
Arapça |
(veca:hettin) |
| Vecdet |
Arapça |
Zenginlik, varsıllık. |
| Vecdi |
Arapça |
Coşkunlukla ilgili, coşkunlukla oluşan. |
| Vechi |
Arapça |
Yüzle ilgili, yüze ait. |
| Vechiye |
Arapça |
Yüze ait, yüzle ilgili. |
| Vecibe |
Arapça |
(veci:be) |
| Vecih |
Arapça |
l. Bir kavmin büyüğü, başkanı, şefi. 2. Güzel, hoş. |
| Veciha |
Arapça |
bk. Vecihe - Güzel, hoş. |
| Vecihe |
Arapça |
Güzel, hoş. |
| Vecihi |
Arapça |
(veci:hi) |
| Vecit |
Arapça |
1. Bir şeyin güzelliği karşısında kendini kaybedecek dereceye gelmek, coşkulanmak. 2. Tanrı sevgisinden dolayı duyulan coşkunluk, sevinç. |
| Veda |
Arapça |
(veda:) |
| Vedat |
Arapça |
Sevgi, dostluk. |
| Vedi |
Arapça |
(vedi:) |
| Vedia |
Arapça |
(vedi:a) |
| Vedide |
Arapça |
(vedi:de) |
