| Ülkühan |
Türkçe |
Bir ülküsü, amacı olan hükümdar. |
| Ülkülü |
Türkçe |
Ülküsü olan kimse. |
| Ülküm |
Türkçe |
"Amacım, ulaşmak istediğim şey" anlamında kullanılan bir ad. |
| Ülkümen |
Türkçe |
Ülküsü olan, bir ülküye bağlı olan kimse. |
| Ülküsel |
Türkçe |
Ülkü ile ilgili, ülkü niteliğinde olan. |
| Ülkütan |
Türkçe |
Ülküsü tan vakti gibi aydın olan. |
| Ülküye |
Türkçe |
Ülkü adına yanlış olarak Arapça dişillik getirilerek elde edilmiş bir ad. |
| Ülmen |
Türkçe |
Denizci, deniz adamı. |
| Ümek |
Türkçe |
1. Asker. 2. Köle. |
| Ümit |
Farsça, Arapça |
Umut. Umut. |
| Ümmet |
Arapça |
1. Bir peygambere inananların tümü. 2. Müslüman dinine bağlı olanların tümüne verilen ad. |
| Ümmiye |
Arapça |
Anneye ait, anneyle ilgili olan. |
| Ümmühan |
Arapça, Türkçe |
Hükümdar anası. |
| Ümniye |
Arapça |
1. Umut. 2. İstek, arzu. 3. Niyet. |
| Ümran |
Arapça |
1. Bayındırlık, mamurluk. 2. Uygarlık, ilerleme, refah ve mutluluk. |
| Ün |
Türkçe |
1. Yüksek ses, ses. 2. Şöhret, şan. |
| Ünal |
Türkçe |
"Adın duyulsun, tanın, ün kazan" anlamında kullanılan bir ad. |
| Ünalan |
Türkçe |
Ün-alan. Adı duyulmuş, ün kazanmış. |
| Ünaldı |
Türkçe |
Ünlü, tanınan, meşhur. |
| Ünalmış |
Türkçe |
Tanınmış, meşhur, şöhretli. |
| Ünalp |
Türkçe |
Tanınmış, ünlü yiğit. |
| Ünay |
Türkçe |
Ay gibi tanınmış, ünü parlak, şöhretli. |
| Ünek |
Türkçe |
1. Kahraman, yiğit. 2. Ünlü, tanınmış. |
| Üner |
Türkçe |
Tanınmış, ünlü kimse. |
| Üngördü |
Türkçe |
Tanınan, şöhretli, ünlü. |
| Üngören |
Türkçe |
Tanınan, ünlü, meşhur. |
| Üngörmüş |
Türkçe |
Tanınmış, ünlü, meşhur. |
| Üngün |
Türkçe |
Tanınmış, ünlü, meşhur. |
| Üngür |
Türkçe |
Mağara. |
| Ünkan |
Türkçe |
Tanınmış soydan gelen kimse. |
| Ünkaya |
Türkçe |
Gücüyle, kuvvetiyle tanınan kimse. |
| Ünlem |
Türkçe |
1. Ses, seda. 2. Çağrı. |
| Ünlen |
Türkçe |
"Ün kazan, meşhur ol" anlamında kullanılan bir ad. |
| Ünlü |
Türkçe |
Tanınmış, adı duyulmuş, şöhretli, şanlı. Tanınmış, adı duyulmuş, şöhretli, şanlı. |
| Ünlüer |
Türkçe |
Tanınmış, ünlü kimse. |
| Ünlüol |
Türkçe |
"Adın duyulsun, ün kazan" anlamında kullanılan bir ad. |
| Ünlüsoy |
Türkçe |
Tanınmış soydan gelen kimse. |
| Ünsaç |
Türkçe |
"Adın duyulsun, ünlen" anlamında kullanılan bir ad. |
| Ünsal |
Türkçe |
"Adın duyulsun, ünlen" anlamında kullanılan bir ad. |
| Ünsan |
Türkçe |
Adını duyuran, ünlü. |
| Ünsay |
Türkçe |
"Ünlen, adın duyulsun" anlamında kullanılan bir ad. |
| Ünsel |
Türkçe, Arapça |
Çok ünlü, çok meşhur. |
| Ünsev |
Türkçe |
"Ünlü olmayı sev" anlamında kullanılan bir ad. |
| Ünseven |
Türkçe |
Ünlü olmayı, tanınmayı seven kimse. |
| Ünsever |
Türkçe |
Ünlü olmayı, tanınmayı seven kimse. |
| Ünsevin |
Türkçe |
"Ünlü olmayı, tanınmayı sevin" anlamında kullanılan bir ad. |
| Ünsi |
Arapça |
(ünsi:) |
| Ünsiye |
Arapça |
1. Alışmış, sokulgan. 2. Arkadaş, dost. |
| Ünsoy |
Türkçe |
Soyu ünlü olan kimse. |
| Üntürk |
Türkçe |
Tanınmış, ünlü Türk. |
