| Urkan |
Türkçe |
Şehirli bir soydan gelen kimse. |
| Urluk |
Türkçe |
1. Aile, soy sop. 2. Tohum. |
| Uruk |
Türkçe |
1. Tane, tohum. 2. Nesil, kuşak, soy. |
| Urun |
Türkçe |
bk. Orun - 1. Özel yer. 2. Önemli bir görevlinin çalıştığı yer, makam. 3. Gizli, habersiz. 4. Huy, yaradılış. |
| Urundu |
Türkçe |
1. Seçkin, seçilmiş. 2. Hayırlı. |
| Urungu |
Türkçe |
Savaşçı, savaşkan. |
| Uruş |
Türkçe |
Çarpışma, savaş, mücadele. |
| Uruz |
Türkçe |
Hedef, amaç. |
| Us |
Türkçe |
1. Akıl, zekâ. 2. Yarar, çıkar. 3. Sessiz, yavaş. |
| Usal |
Türkçe |
1. Gamsız, kedersiz, keyfine düşkün. 2. Önemsiz. |
| Usalan |
Türkçe |
Akıl alan, akıllı. |
| Usalp |
Türkçe |
Akıllı yiğit. |
| Usbay |
Türkçe |
Akıllı, saygın kişi. |
| Usberk |
Türkçe |
Aklı sağlam, akıllı kimse. |
| Usbey |
Türkçe |
Akıllı bey. |
| User |
Türkçe |
Akıllı kişi. |
| Ushan |
Türkçe |
Akıllı hükümdar. |
| Uskan |
Türkçe |
Akıllı soydan gelen kimse. |
| Uslu |
Türkçe |
Akıllı, zeki, uysal, sakin kimse. Akıllı, zeki, uysal, sakin kimse. |
| Usluer |
Türkçe |
Akıllı kimse. |
| Usman |
Türkçe |
Akıllı, zeki kimse. |
| Usta |
Farsça, Arapça |
İşinin eri, becerikli kimse. |
| Usuk |
Türkçe |
Anlayışlılık, çabuk sezme yeteneği. |
| Usum |
Türkçe |
Akıllı. |
| Usun |
Türkçe |
Hüzün. |
| Usunbike |
Türkçe |
Hüzünlü kadın. |
| Uşak |
Türkçe |
1. Ufak, küçük. 2. Çocuk. 3. Genç, delikanlı. 4. Erkek hizmetçi. |
| Utkan |
Türkçe |
1. Zafer kazanmış, muzaffer. 2. Şerefli, onurlu soydan gelen. |
| Utku |
Türkçe |
Üstünlük, zafer. Üstünlük, zafer. |
| Utman |
Türkçe |
Şerefli, edepli, terbiyeli kimse. |
| Uyar |
Türkçe |
1. Uygun, yerinde. 2. Boyun eğen, uysal, nazik kimse. |
| Uyaralp |
Türkçe |
Boyun eğen, uysal, nazik yiğit. |
| Uyarel |
Türkçe |
Boyun eğen, uysal, nazik kimse. |
| Uyarer |
Türkçe |
Uyumlu, nazik kimse. |
| Uygan |
Türkçe |
Uyumlu, uyan. |
| Uygar |
Türkçe |
Kültürlü, eğitimli, görgü kurallarına uyan, medeni kimse. |
| Uygu |
Türkçe |
Uyum, uygunluk. |
| Uygun |
Türkçe |
1. Yakışır, yaraşır, elverişli, yararlı. 2. Oranlı. |
| Uygunel |
Türkçe |
Yakışır, yaraşır, elverişli, yararlı kimse. |
| Uyguner |
Türkçe |
Yakışır, yaraşır, elverişli, yararlı kimse. |
| Uygur |
Türkçe |
Uygar, medeni. Uygar, medeni. |
| Uyguralp |
Türkçe |
Uygar, medeni yiğit. |
| Uysal |
Türkçe |
1. Yumuşak başlı, uyumlu, boyun eğen. 2. Terbiyeli. |
| Uytun |
Türkçe |
bk. Oytun - 1. Kutsal, mübarek. 2. Beğenilen, güzel yer. 3. Alçak yer, ova. |
| Uz |
Türkçe |
1. İlyi, güzel. 2. Uygun, doğru. 3. Usta. 4. Temir, dikkatli. 5. Becerikli, akıllı, anlayışlı. 6. Yakın, içten. |
| Uzalp |
Türkçe |
İyi, temiz, akıllı, anlayışlı yiğit. |
| Uzay |
Türkçe |
Bütün varlıkların içinde bulunduğu sonsuz boşluk. |
| Uzbay |
Türkçe |
İyi, becerikli, temiz, akıllı ve saygın kişi. |
| Uzcan |
Türkçe, Farsça, Arapça |
Uysal, uyumlu, iyi insan. |
| Uzel |
Türkçe |
Usta, becerikli kişi. |
