| Uzer |
Türkçe |
Becerikli, akıllı kişi. |
| Uzgören |
Türkçe |
Gerçeği önceden görebilen kimse. |
| Uzhan |
Türkçe |
İyi, temiz, akıllı, anlayışlı hükümdar. |
| Uzkan |
Türkçe |
Erdemli bir soydan gelen kimse. |
| Uzman |
Türkçe |
Belli bir işte, belli bir konuda bilgi, görüş ve becerisi çok olan kimse. |
| Uzmen |
Türkçe |
bk. Uzman - Belli bir işte, belli bir konuda bilgi, görüş ve becerisi çok olan kimse. |
| Uzsan |
Türkçe |
Becerisi ve diğer iyi nitelikleriyle tanınan kimse. |
| Uzsoy |
Türkçe |
İyi nitelikli soydan gelen kimse. |
| Uztan |
Türkçe |
Yetenekli, becerikli kimse. |
| Uztaş |
Türkçe |
Yetenekli, becerikli ve güçlü kimse. |
| Uztav |
Türkçe |
Yetenekli, becerikli kimse. |
| Uztay |
Türkçe |
Yetenekli, becerikli kimse. |
| Uztekin |
Türkçe |
Yetenekl, becerikli hükümdar. |
| Uztürk |
Türkçe |
Bütün iyi nitelikleri kendinde toplayan Türk. |
| Übeyd |
Arapça |
bk. Übeyt - 1. Küçük köle, kölecik. 2. Kul. |
| Übeyde |
Arapça |
1. Küçük köle, kölecik. 2. Kul. |
| Übeydullah |
Arapça |
Tanrı'nın kulu. |
| Übeyt |
Arapça |
1. Küçük köle, kölecik. 2. Kul. |
| Übük |
Türkçe |
1. İbibik kuşu. 2. İbik. |
| Üçe |
Türkçe |
1. Yüce, yüksek. 2. Arka. |
| Üçel |
Türkçe |
Üç el. |
| Üçer |
Türkçe |
Üç-er. |
| Üçgül |
Türkçe, Farsça, Arapça |
Yaban yoncası. |
| Üçışık |
Türkçe |
Üç ışık. |
| Üçkök |
Türkçe |
Üç kök. |
| Üçok |
Türkçe |
Oğuz Destanı'na göre sol kolda bulunan 12 Oğuz boyuna verilen ad. |
| Üçük |
Türkçe |
1. Köşe. 2. Kaymış arazi. 3. Sönmüş. 4. Soluk. |
| Üftade |
Farsça, Arapça |
(üfta:de) |
| Üge |
Türkçe |
Şöhretli, tanınmış, ünlü. Şöhretli, tanınmış, ünlü. |
| Ügü |
Türkçe |
1. Baykuş. 2. Boş, ıssız. |
| Üke |
Türkçe |
Onur, şeref. |
| Ükkaşe |
Arapça |
(ükka:şe) |
| Üleş |
Türkçe |
1. Bölüşme, paylaşma. 2. Pay. |
| Ülez |
Türkçe |
1. Batmakta olan güneş. 2. Salgın. |
| Ülfer |
Arapça |
Büyük su, ırmak. |
| Ülfet |
Arapça |
1. Alışma, kaynaşma. 2. Görüşme, konuşma. 3. Dostluk, arkadaşlık. |
| Ülgen |
Türkçe |
1.Yüce, yüksek, ulu. 2. Eski Türklerde Gök Tanrı'ya verilen ad. 1. Yüce, üstün, ulu. 2. Eski Türklerde Gök Tanrı'ya verilen ad. |
| Ülgenalp |
Türkçe |
Yüce, ulu yiğit. |
| Ülgener |
Türkçe |
Yüce, ulu kimse. |
| Ülger |
Türkçe |
1. Şeftali, kumaş vb.ndeki ince tüy. 2. Vecize. |
| Ülgü |
Türkçe |
1. Yakışıklı kimse. 2. Pay, hisse. 3. Tutum, tavır. |
| Ülgür |
Türkçe |
bk. Ülker - Boğa burcunda yedi yıldızdan oluşan takım. |
| Ülke |
Türkçe |
1. Bir devletin egemenliği altında bulunan toprakların tümü. 2. Devlet. |
| Ülkem |
Türkçe |
"Yurdum, vatanım" anlamında kullanılan bir ad.. |
| Ülken |
Türkçe |
"Senin yurdun, senin vatanın" anlamında kullanılan bir ad. |
| Ülkenur |
Türkçe, Arapça |
Yurdu aydınlatan ışık. |
| Ülker |
Türkçe |
Boğa burcunda yedi yıldızdan oluşan takım. |
| Ülkü |
Türkçe |
Amaç edinilen, ulaşılmak istenen şey. |
| Ülkücü |
Türkçe |
Bir ülküye bağlı olan. |
| Ülküdeş |
Türkçe |
Aynı ülküye bağlı olanlardan her biri. |
