| Tutu |
Türkçe |
Rehin. |
| Tutuhan |
Türkçe |
Rehin alan hükümdar. |
| Tutuk |
Türkçe |
1. Akıcı, rahat konuşamayan. 2. Eski işlevini göremez duruma gelmiş. 3. Kısılmış, tutulmuş, kesik. 4. Kapalı, tıkalı. 5. Çekingen, sıkılgan. 6. Sıkıntılı. |
| Tutun |
Türkçe |
Ev, aile. |
| Tutuş |
Türkçe |
1. Çekişme, tartışma. 2. Savaş, mücadele. 3. Tamam, hepsi, bütün. |
| Tuvana |
Farsça, Arapça |
(yuva:na:) (yuva:na:) |
| Tuyan |
Türkçe |
1. Semiz, şişman. 2. Zengin. 3. Kibirli, gururlu. |
| Tuygun |
Türkçe |
1. Genç, güçlü. 2. Çılgın, şımarık. 3. Duygulu, hassas. |
| Tuyuğ |
Türkçe |
Şiir, şarkı, türkü. |
| Tuyuk |
Türkçe |
bk. Tuyuğ - Şiir, şarkı, türkü. |
| Tuz |
Türkçe |
Güzellik, şirinlik. |
| Tuzer |
Türkçe |
Güzel, şirin kimse. |
| Tüblek |
Türkçe |
Soylu, asil. |
| Tükel |
Türkçe |
1. Tam, bütün. 2. Mükemmel. |
| Tükelalp |
Türkçe |
Kusursuz yiğit. |
| Tükelay |
Türkçe |
Kusursuz insan. |
| Tülay |
Fransızca, Türkçe |
İnce ruhlu güzel. |
| Tülcan |
Fransızca, Farsça, Arapça |
İnce ruhlu insan. |
| Tülek |
Türkçe |
1. Kumaz, açıkgöz, düzenci. 2. Efe. 3. Çok genç, delikanlı. 4. Zengin. 5. Saygın kimse. 6. Sakin. 7. Gururlu. |
| Tülen |
Türkçe |
İlk kez çocuk doğuran genç kadın. |
| Tülin |
Türkçe |
1. Kimi kez ayın çevresinde oluşan dairesel hale. 2. Ayna. |
| Tülinay |
Türkçe |
Kimi kez ayın çevresinde oluşan dairesel hale |
| Tülün |
Türkçe |
bk. Tülin - 1. Kimi kez ayın çevresinde oluşan dairesel hale. 2. Ayna. |
| Tümay |
Türkçe |
Dolunay. Dolunay |
| Tümbay |
Türkçe |
Gerçekten zengin olan kimse. |
| Tümcan |
Türkçe, Farsça, Arapça |
Gerçekten dost olan kimse. |
| Tümel |
Türkçe |
Temel. |
| Tümen |
Türkçe |
1. On bin. 2. Pek çok. 3. Yığın, küme, sürü. |
| Tümenbay |
Türkçe |
Çok zengin. |
| Tümenboğa |
Türkçe |
Çok güçlü ve kuvvetli. |
| Tümer |
Türkçe |
Tam erkek, yiğit. |
| Tümerdem |
Türkçe |
Çok erdemli. |
| Tümerk |
Türkçe |
Güçlü, kuvvetli. |
| Tümerkan |
Türkçe |
Yiğit. |
| Tümerkin |
Türkçe |
Gerçek özgür. |
| Tümhan |
Türkçe |
Gerçek hükümdar. |
| Tümkal |
Türkçe |
"Olduğun gibi kal, bozulma" anlamında kullanılan bir ad. |
| Tümkan |
Türkçe |
Kanlı canlı, sağlıklı. |
| Tümkoç |
Türkçe |
Gerçekten yiğit olan kimse. |
| Tümkor |
Türkçe |
Sıkıntılara göğüs geren kimse. |
| Tümkurt |
Türkçe |
Gerçekten güçlü olan kimse. |
| Tümkut |
Türkçe |
Çok talihli, kutlu. |
| Tün |
Türkçe |
Gece. |
| Tünak |
Türkçe |
Işıklı, mehtaplı gece. |
| Tünal |
Türkçe |
"Geceleyin al" anlamında kullanılan bir ad. |
| Tünay |
Türkçe |
Gece ve ay. |
| Tünaydın |
Türkçe |
Akşamları söylenen iyi dilek ve selâm sözü. |
| Tüner |
Türkçe |
Gece adamı. |
| Tüney |
Türkçe |
1. Öğle güneşi alan yer. 2. Güneş battıktan sonraki zaman. 3. Güneşli yer. |
| Tüngür |
Türkçe |
Peri. |
