| Türabi |
Arapça |
(türa:bi) |
| Türe |
Türkçe |
1. Görenek, gelenek, töre. 2. Subay, komutan. 3. Hak ve hukuka uygunluk, adalet. |
| Türehan |
Türkçe |
Törelere bağlı hükümdar. |
| Türek |
Türkçe |
Tepeliklerin ortasındaki çıkıntı. |
| Türel |
Türkçe |
Hukukla ilgili, hukuksal. |
| Türeli |
Türkçe |
Güzel. |
| Türemen |
Türkçe |
Yasa adamı, hukukçu. |
| Türev |
Türkçe |
Oluşan, ortaya çıkan, türeyen. |
| Türgün |
Türkçe |
Günün töresi. |
| Türk |
Türkçe |
1. Güç, kuvvet. 2. Güzel, civan. 3. Türk soyundan gelen halk. 4. Adam, insan. |
| Türkalp |
Türkçe |
Yiğit Türk. |
| Türkân |
Türkçe, Farsça, Arapça |
1. Kraliçe . 2. Güzel kız. |
| Türkaslan |
Türkçe |
Aslan gibi güçlü Türk. |
| Türkay |
Türkçe |
Ay gibi parlak, aydınlık Türk. |
| Türkcan |
Türkçe, Farsça, Arapça |
Sevilen Türk. |
| Türkdoğan |
Türkçe |
Türk olarak doğan. |
| Türkdoğdu |
Türkçe |
"Türk olarak doğdu" anlamında kullanılan bir ad.. |
| Türker |
Türkçe |
Yiğit Türk. |
| Türkili |
Türkçe |
Türk yurdu. |
| Türkine |
Farsça, Arapça |
Türk gibi güzel. |
| Türkiye |
Türkçe |
Türkiye Cumhuriyeti’nin yer aldığı ülke. |
| Türkiz |
Türkçe |
Arkasında Türk gibi onurlu iz bırakan. |
| Türkkan |
Türkçe |
Türk soyundan gelen. |
| Türkmen |
Türkçe |
Türk’e benzer, Türk’e benzeyen. |
| Türknur |
Türkçe, Arapça |
Aydın olan Türk. |
| Türkoğlu |
Türkçe |
Türkün oğlu. |
| Türkol |
Türkçe |
"Her zaman Türk kal" anlamında kullanılan bir ad. |
| Türköz |
Türkçe |
Özü, aslı Türk olan. |
| Türksan |
Türkçe |
Adı duyulmuş, Türk gibi ünlü. |
| Türksel |
Türkçe, Arapça |
Coşkulu Türk. |
| Türkşen |
Türkçe |
Sevinçli Türk. |
| Türkü |
Türkçe |
Hece ölçüsüyle yazılmış ve halk ezgileriyle bestelenmiş koşuk. |
| Türkyılmaz |
Türkçe |
Azimli, yılmayan Türk. |
| Tüze |
Türkçe |
Adalet, hukuk. Adalet, hukuk. |
| Tüzeer |
Türkçe |
Adaletli kimse. |
| Tüzel |
Türkçe |
Tüzeye uygun, hukuksal. |
| Tüzemen |
Türkçe |
1. Adaletli kimse. 2. Yasa adamı, hukukçu. |
| Tüzenur |
Türkçe, Arapça |
Adaletiyle ışık saçan. |
| Tüzmen |
Türkçe |
bk. Tüzemen - 1. Adaletli kimse. 2. Yasa adamı, hukukçu. |
| Tüzün |
Türkçe |
Yumuşak huylu, sakin, soylu, asil kimse. |
| Tüzünalp |
Türkçe |
Yumuşak başlı, asil, sakin yiğit. |
| Tüzüner |
Türkçe |
Soylu kimse. |
| Tüzünkan |
Türkçe |
Soylu, asil kandan gelen. Soylu, asil kandan gelen. |
| Tüzüntürk |
Türkçe |
Soylu, asil Türk. Soylu, asil Türk. |
| Ubeyde |
Arapça |
bk. Übeyde - 1. Küçük köle, kölecik. 2. Kul. |
| Ubeydullah |
Arapça |
bk. Übeydullah - Tanrı'nın kulu. |
| Ubeyt |
Arapça |
bk. Übeyt - 1. Küçük köle, kölecik. 2. Kul. |
| Uca |
Türkçe |
1. Sırt, arka. 2. Yüksek, yüce. |
| Ucaer |
Türkçe |
Değerli, yüce kimse. |
| Ucatekin |
Türkçe |
UYücelikte eşsiz kimse. |
