| Topel |
Türkçe |
Eli sıkı, fazla cömert olmayan kimse. |
| Toper |
Türkçe |
Topçu asker. |
| Toprak |
Türkçe |
1. Yer kabuğunun canlılara yaşama ortamı sağlayan yüzey bölümü. 2. Ülke, memleket. 3. İşlenmiş arazi. |
| Topuz |
Türkçe |
1. Ucu top biçiminde eski bir silah.. 2. Top biçiminde toplanmış saç. |
| Tor |
Türkçe |
1. Toy, deneyimsiz. 2. Ürkek, çekingen, utangaç. 3. Mağrur, gururlu. 4. Fidan. 5. Tok sözlü. 6. Balık ağı. |
| Toralp |
Türkçe |
Gururlu yiğit. |
| Toraman |
Türkçe |
Güçlü, kuvvetli kimse. |
| Toran |
Türkçe |
1. Güçlü, kuvvetli, iri yarı kimse. 2. Yiğit, kahraman. |
| Torcan |
Türkçe, Farsça, Arapça |
Çekingen, utangaç kimse. |
| Torel |
Türkçe |
Gururlu kimse. |
| Torgay |
Türkçe |
Serçe, tarla kuşu. |
| Torhan |
Türkçe |
Gururlu hükümdar. |
| Torkal |
Türkçe |
"Hep utangaç ve çekingen ol" anlamında kullanılan bir ad. |
| Torkan |
Türkçe |
Gururlu ve tok sözlü soydan gelen kimse. |
| Torlak |
Türkçe |
1. Güzel, genç, yakışıklı. 2. İyi gelişmiş ağaç fidanı. |
| Toros |
Türkçe |
Anadolu´nun güney kesiminde Akdeniz kıyıları boyunca uzanan sıradağ. |
| Torumtay |
Türkçe |
Yırtıcı bir kuş türü. |
| Torun |
Türkçe |
Bir kimseye göre çocuğunun çocuğu. |
| Tosun |
Türkçe |
Sağlıklı, tıknaz delikanlı. |
| Tosunbey |
Türkçe |
Sağlıklı, tıknaz bey. |
| Totuk |
Türkçe |
Eski Türklerde askerî vali. |
| Toy |
Türkçe |
1. Genç olduğu için deneyimsiz, beceriksiz. 2. Ziyafet, yemekli eğlence. 3. Göçebe kuşlardan kızıl tüylü, eti yenir bir kuş. |
| Toyboğa |
Türkçe |
Güçlü, kuvvetli, deneyimsiz kimse. |
| Toycan |
Türkçe, Farsça, Arapça |
Çok genç ve deneyimsiz kimse. |
| Toydemir |
Türkçe |
Çok genç ve deneyimsiz güçlü kimse. |
| Toydeniz |
Türkçe |
Çok genç ve deneyimsiz kimse. |
| Toygar |
Türkçe |
bk. Turgay - Boz renkli, küçük, ötücü, tarlalarda yuva yapan bir tür serçe, toygar. |
| Toygun |
Türkçe |
1. Genç delikanlı. 2. Çakırdoğan. |
| Toyka |
Türkçe |
Büyük, kalın sopa. |
| Tozan |
Türkçe |
1. İnce toz tanesi. 2. Tozu çok olan yer. 3. Kar fırtınası. |
| Tozun |
Türkçe |
Soylu, asil. |
| Tökel |
Türkçe |
Çok. |
| Tölek |
Türkçe |
bk. Dölek - 1. Ağırbaşlı, sakin, terbiyeli kimse. 2. Uyanık, dikkatli kimse. 3. Eli işe yatkın, becerikli kimse. 4. Dürüst, mert kimse. 5. Güzel, iyi. |
| Tömek |
Türkçe |
1. Ekin yığını. 2. Kaba. 3. Alçak, kısa. 4. Top gibi, toprak. |
| Tör |
Türkçe |
1. Ön, orun, şeref yeri. 2. Evin veya odanın en önemli, en iyi yeri. 3. Evde veya odada saygıdeğer kişilerin oturduğu başköşe. |
| Töre |
Türkçe |
1. Eğitim, görgü, gelenek. 2. Soyluluk, asalet. 3. Eksiksiz, mükemmel. 4. Geline verilen armağan. |
| Töregün |
Türkçe |
Eksiksiz, kusursuz kimse. |
| Törehan |
Türkçe |
Eksiksiz, kusursuz hükümdar. |
| Törel |
Türkçe |
Töreye uygun olan, töre ile ilgili. |
| Töreli |
Türkçe |
1. Güzel. 2. İyi. 3. Konuk ağırlamayı seven. 4. Soylu. |
| Tören |
Türkçe |
Anma, kutlama gibi amaçlarla yapılan toplantı. |
| Törü |
Türkçe |
bk. Töre - 1. Eğitim, görgü, gelenek. 2. Soyluluk, asalet. 3. Eksiksiz, mükemmel. 4. Geline verilen armağan. |
| Törüm |
Türkçe |
Yaradılış. |
| Töz |
Türkçe |
Kök, asıl, cevher. |
| Tözüm |
Türkçe |
1. Sabırlı. 2. Alçak gönüllü. |
| Tuba |
Arapça |
(tu:ba:) |
| Tufan |
Arapça |
(tu:fan) |
| Tugay |
Türkçe |
Alayla tümen arasındaki askerî birlik. |
| Tuğ |
Türkçe |
1. Bazı kuşların tepelerinde bulunan uzunca tüy, sorguç. 2. Padişahların ve vezirlerin başlarına taktıkları başlıkların ön tarafında bulunan tüy veya püskül biçimindeki süs. |
| Tuğal |
Türkçe |
"Tuğ takın" anlamında kullanılan bir ad. |
