| Tekin |
Türkçe |
1. Tek, eşsiz. 2. Uyanık, tetikte. 3. Uslu. 4. Şehzade, prens. 5. Uğurlu. |
| Tekinal |
Türkçe |
Tek ve eşsiz kimse. |
| Tekinalp |
Türkçe |
Tek ve eşsiz yiğit. |
| Tekinay |
Türkçe |
Biricik ve uğurlu kimse. |
| Tekindağ |
Türkçe |
Uğurlu dağ. |
| Tekinel |
Türkçe |
Eli uğurlu olan kimse. |
| Tekiner |
Türkçe |
Tek, eşsiz ve uğurlu kimse. |
| Tekinhan |
Türkçe |
Tek, eşsiz ve uğurlu hükümdar. |
| Tekinsoy |
Türkçe |
Uğurlu soydan gelen kimse. |
| Tekir |
Türkçe |
1. Daire, yuvarlak. 2. Çevre, etraf, dolay. 3. Postu siyah çizgili ve benekli, kül renkli kedi. 4. Aralık ayı. |
| Tekiş |
Türkçe |
1. Her şeyin sonu, bitimi. 2. Boynuzsuz keçi. |
| Tekiz |
Türkçe |
Kar üzerindeki adım adım yol. |
| Tekmil |
Arapça |
1. Tam, eksiksiz, hep. 2. Kemale erdirme, tamamlama. |
| Tekmile |
Arapça |
Ek, eklenmiş. |
| Teknur |
Türkçe, Arapça |
Biricik, ışık saçan güzel. |
| Tekok |
Türkçe |
Ok gibi hızlı harekete eden biricik kimse. |
| Tekol |
Türkçe |
"Tek ve benzersiz ol" anlamında kullanılan bir ad.. |
| Teköktem |
Türkçe |
Güçlü, gururlu biricik kimse. |
| Teköz |
Türkçe |
Özü benzersiz nitelikler taşıyan kimse. |
| Teközer |
Türkçe |
Özü benzersiz nitelikler taşıyan erkek. |
| Teksen |
Türkçe |
"Sen teksin, eşsizsin" anlamında kullanılan bir ad. |
| Teksoy |
Türkçe |
Eşsiz bir soydan gelen kimse. |
| Tekün |
Türkçe |
Çok ünlü kimse. |
| Tekünlü |
Türkçe |
Çok ünlü kimse. |
| Tekyay |
Türkçe |
Güçlü ve kuvvetli biricik kimse. |
| Telek |
Türkçe |
1. Armağan. 2. Dilek. 3. Kuş vb. hayvanların kanat tüyleri. |
| Telim |
Türkçe |
Kibirli. |
| Telimer |
Türkçe |
Kibirli kimse. |
| Telli |
Türkçe |
Nazlı, alıngan, çabuk küsen kimse. Nazlı, alıngan, çabuk küsen kimse. |
| Tellibey |
Türkçe |
Nazlı, alıngan, çabuk küsen bey. |
| Telmize |
Arapça |
Öğrenci, talebe. |
| Telvin |
Arapça |
Renk verme, boyama. |
| Temel |
Rumca |
1. Bir şeyin gelişimi için ilk ögeler. 2. En önemli, belli başlı, ana, esas. 3. Dayanıklı. 4. Bir yapının sağlam dayanak buluncaya kadar toprak içinde aşağıya doğru uzatılan dip duvarları. |
| Temelli |
Türkçe |
1. Temeli olan 2. Geçici ve eğreti olmayıp sonuna kadar sürecek olan. |
| Temenni |
Arapça |
(temenni:) |
| Temime |
Arapça |
(temi:me) |
| Temir |
Türkçe |
Demir. |
| Temirbay |
Türkçe |
Demir gibi sağlam kimse. |
| Temircan |
Türkçe, Farsça, Arapça |
bk. Demircan - Güçlü, kuvvetli, sert kimse. |
| Temirhan |
Türkçe |
bk. Demirhan - Güçlü hükümdar. |
| Temirkan |
Türkçe |
bk. Demirkan - Güçlü soydan gelen kimse. |
| Temirkut |
Türkçe |
bk. Demirkut - Güçlü, kuvvetli, sert kimse. |
| Temirtaş |
Türkçe |
bk. Demirtaş - Güçlü, kuvvetli, sert kimse. |
| Temiz |
Türkçe |
1. Kirli olmayan, pak. 2. Ahlak yönünden temiz, nezih. 3. Özenle yapılmış, güzel. |
| Temizalp |
Türkçe |
İyi ahlaklı yiğit. |
| Temizcan |
Türkçe, Farsça, Arapça |
İçi temiz olan kimse. |
| Temizel |
Türkçe |
Dürüst kimse. |
| Temizer |
Türkçe |
Dürüst kimse. |
| Temizhan |
Türkçe |
Dürüst hükümdar. |
| Temizkal |
Türkçe |
"Her zaman doğru ve dürüst ol" anlamında kullanılan bir ad. |
