| Tayla |
Türkçe |
bk. Taylak - 1. Yeni doğmuş at yavrusu. 2. Biniye gelmiş iki yaşında at yavrusu. 3. Deve yavrusu. 4. Yaramaz çocuk. |
| Taylak |
Türkçe |
1. Yeni doğmuş at yavrusu. 2. Biniye gelmiş iki yaşında at yavrusu. 3. Deve yavrusu. 4. Yaramaz çocuk. |
| Taylan |
Türkçe |
1. İnce, kibar, güzel, uzun ve düzgün boylu. 2. Çok yağmur yağmasına karşın işlenebilir durumdaki toprak. |
| Taylaner |
Türkçe |
İnce, kibar, güzel, uzun ve düzgün boylu kimse. |
| Tayman |
Türkçe |
Genç, taze, toy kimse. |
| Taymaz |
Türkçe |
Düşmeyen, kaymayan, dengeli kimse. |
| Taypars |
Türkçe, Farsça, Arapça |
Pars gibi güçlü kimse. |
| Tayuk |
Türkçe |
İnce, kibar genç. |
| Tayyar |
Arapça |
Uçucu, uçan. |
| Tayyibe |
Arapça |
1. İyi, güzel, hoş. 2. Çok temiz. |
| Tayyip |
Arapça |
1. İyi, güzel, hoş. 2. Çok temiz. |
| Taze |
Farsça, Arapça |
(ta:ze) |
| Tazegül |
Farsça, Arapça |
(ta:zegül) |
| Teber |
Farsça, Arapça |
1. Küçük balta. 2. Dervişlerin kullandıkları uzun saplı küçük balta. 3. Meşin kesmek için kullanılan araç. |
| Teberdar |
Farsça, Arapça |
1. Baltacı. 2. Yeniçeriler arasında baltalı asker sınıfı. |
| Teberhun |
Farsça, Arapça |
Kızıl söğüt, tarhun. |
| Teberrük |
Arapça |
Kutsal ve uğurlu sayma. |
| Tebessüm |
Arapça |
Gülümseme. |
| Tebrik |
Arapça |
1. Kutlama. 2. Bereket. |
| Tecelli |
Arapça |
1. Görünme, belirme. 2. Kader, talih. 3. Allah’ın lütfuna kavuşma. |
| Tecen |
Türkçe |
Mağrur, gururlu. |
| Tecer |
Türkçe |
Becerikli. Becerikli. |
| Teceren |
Türkçe |
Becerikli, tasarruflu. |
| Tecim |
Türkçe |
Ticaret. |
| Tecimen |
Türkçe |
1. Ticaret adamı, tüccar. 2. Tutumlu, idareli. |
| Tecimer |
Türkçe |
Tüccar. |
| Tecir |
Türkçe |
Sürü hayvanlarının alım satımını yapan kimse. |
| Tedü |
Türkçe |
Bilge, zeki, anlayışlı kimse. |
| Tegin |
Türkçe |
bk. Tekin - 1. Tek, eşsiz. 2. Uyanık, tetikte. 3. Uslu. 4. Şehzade, prens. 5. Uğurlu. |
| Tek |
Türkçe |
1. Biricik, eşi olmayan. 2. Sessiz, hareketsiz, uslu. |
| Tekal |
Türkçe |
"Bir tane al" anlamında kullanılan bir ad. |
| Tekalp |
Türkçe |
Eşsiz, benzersiz yiğit. |
| Tekant |
Türkçe |
Büyük yemin. |
| Tekay |
Türkçe |
Eşsiz ay. |
| Tekbay |
Türkçe |
Çok değerli, eşsiz, saygın kimse. |
| Tekbek |
Türkçe |
Çok değerli, eşsiz, saygın kimse. |
| Tekbey |
Türkçe |
Biricik, eşsiz bey. |
| Tekbir |
Arapça |
Allah büyüklüğünü hatırlama ve "Allahu ekber" deme. |
| Tekcan |
Türkçe, Farsça, Arapça |
Çok değerli, eşsiz kimse. |
| Tekçe |
Türkçe |
1. Bir topluluk oluşturan şeylerin her biri. 2. Tek başına, yalnız. 3. Yegâne, eşsiz, benzersiz. |
| Tekdoğan |
Türkçe |
Eşsiz, benzersiz doğmuş olan. |
| Teke |
Türkçe |
1. Evcil keçinin erkeği. 2. Mert, sözünün eri. 3. Hazar Denizi´nin doğusunda yaşayan bir Türkmen oymağı. |
| Tekebaş |
Türkçe |
Mert, sözünün eri olan kimse. |
| Tekebay |
Türkçe |
Mert, sözünün eri olan kimse. |
| Tekebey |
Türkçe |
Mert, sözünün eri olan bey. |
| Tekecan |
Türkçe, Farsça, Arapça |
Mert, sözünün eri olan kimse. |
| Teker |
Türkçe |
Biricik, eşsiz kimse. |
| Tekeş |
Türkçe |
Cenkçi, savaşkan. |
| Tekgül |
Türkçe, Farsça, Arapça |
Biricik güzel. |
| Tekil |
Türkçe |
Tek, bir. |
