| Annak |
Türkçe |
1. Karşı, ön taraf. 2. Doruk, gözetleme yeri, siper. 3. Duygu. 4. Hatıra. 5. Alan, meydan |
| Ant |
Türkçe |
1. Tanrı'yı veya kutsal bilinen bir kişiyi, bir şeyi tanık göstererek bir olayı doğrulama, yemin. 2. Kendi kendine söz verme |
| Apa |
Türkçe |
1. Büyük. 2. San, unvan. |
| Apak |
Türkçe |
Tertemiz, bembeyaz. |
| Apakhan |
Türkçe |
Tertemiz, dürüst hükümdar. |
| Apaydın |
Türkçe |
Çok aydınlık, çok ışıklı. |
| Aracı |
Türkçe |
Uzlaştırıcı, anlaşma sağlayan kimse. |
| Arafat |
Arapça |
1. Tanışma, buluşma yeri. 2. Hacıların Kurban Bayramı'nın arife günü toplandıkları Mekke'nin doğusundaki tepe. |
| Aral |
Türkçe |
1. Birbirine yakın adaların oluşturduğu topluluk, takımada. 2. Sıradağlar. |
| Aran |
Türkçe |
1. Kuytu, sıcak yer. 2. Yayla. 3. Düzlük, ova, kışlak. 4. Ilımlı, uyumlu, uygun. |
| Aras |
Türkçe |
1. Kendisininmiş gibi sahip çıkılan, bulunmuş mal. 2. Doğu Anadolu’da bir ırmak. |
| Arat |
Türkçe |
1. Cesaret, yüreklilik. 2. Halk. |
| Araz |
Türkçe |
1. Esenlik, mutluluk. 2. Sel, akıntılı su. 3. Bir tür ot. 4. Soğuk. 5. Belirti, işaret. |
| Arbaş |
Türkçe |
Sarışın, mavi gözlü kimse. |
| Arbay |
Türkçe |
bk. Erbay - Saygın, zengin kimse. Saygın, zengin kimse. |
| Arbek |
Türkçe |
bk. Erbey - Yiğit, cesur hükümdar, bey. |
| Arca |
Türkçe |
1. Temiz. 2. Namuslu. |
| Arcan |
Türkçe, Farsça, Arapça |
Özü saf, temiz kimse. |
| Arda |
Türkçe |
1. Hükümdar veya kumandan asası. 2. İşaret olarak yere dikilen çubuk. 3. Sonra gelen. 4. Meriç ırmağının Edirne yöresindeki önemli bir kolu. 5. Uygur yazılarında geçen çok eski bir Türk adı. |
| Ardahan |
Türkçe |
Sonra gelen, sonraki hükümdar. |
| Ardemir |
Türkçe |
bk. Erdemir - Demir gibi güçlü erkek. |
| Ardıç |
Türkçe |
Servigillerden, güzel kokulu yapraklarını kışın da dökmeyen, yuvarlak kara yemişleri ilaç olarak kullanılan bir ağaççık. |
| Ardıl |
Türkçe |
Birinin ardından gelip onun yerine geçen kimse. |
| Arefe |
Arapça |
bk. Arife - 1. Bilen, bilgili. 2. Belirli bir günün, olayın bir önceki günü veya ona yakın günler. |
| Arel |
Türkçe |
Temiz, dürüst kimse. |
| Arer |
Türkçe |
Temiz, doğru kimse. |
| Argana |
Türkçe |
Akıllı. |
| Argın |
Türkçe |
Yorgun, bitkin, zayıf. |
| Argu |
Türkçe |
İki dağ arası, uçurum. |
| Arguç |
Türkçe |
Gurur. |
| Argüden |
Türkçe |
Temiz ve dürüst olmayı amaçlayan kimse. |
| Argüder |
Türkçe |
bk. Argüden - Temiz ve dürüst olmayı amaçlayan kimse. |
| Argün |
Türkçe |
Temiz, aydınlık gün. |
| Arhan |
Türkçe |
Üstün nitelikli, dürüst hükümdar. |
| Arı |
Türkçe |
1. Temiz. 2. Yabancı şeylerden arınmış, katışıksız, saf. 3. Kutsal. 4. Günahsız. 5. Çiçeklerden bal yapan böcek. 6. Çalışkan. |
| Arıbal |
Türkçe |
Katışıksız, temiz bal. |
| Arıbaş |
Türkçe |
Dürüst, güvenilir kimse. |
| Arıboğa |
Türkçe |
Çalışkan kimse. |
| Arıca |
Türkçe |
Temizce, arı gibi. |
| Arıcan |
Türkçe, Farsça, Arapça Türkçe |
Temiz, doğru kimse. Temiz, doğru kimse. |
| Arıç |
Türkçe |
Barış. Barış. |
| Arıel |
Türkçe |
Dürüst, temiz, namuslu. Dürüst, temiz, namuslu. |
| Arıer |
Türkçe |
Çalışkan kimse. |
| Arığ |
Türkçe |
bk. Arık - 1. Temiz, saf, duru. 2. Zayıf, cılız. 3. Su yolu, ark. 4. Dere, çay. 5. Fidan dikilen yer. |
| Arıhan |
Türkçe |
Dürüst, çalışkan hükümdar. |
| Arık |
Türkçe |
1. Temiz, saf, duru. 2. Zayıf, cılız. 3. Su yolu, ark. 4. Dere, çay. 5. Fidan dikilen yer. |
| Arıkal |
Türkçe |
“Temiz, doğru ve dürüst kal” anlamında kullanılan bir ad. |
| Arıkan |
Türkçe |
Temiz soylu kimse. |
| Arıkboğa |
Türkçe |
bk. Arıboğa - Çalışkan kimse. |
| Arıker |
Türkçe |
Temiz, dürüst kimse. |
