| Oğultekin |
Türkçe |
Biricik, benzersiz çocuk. |
| Oğultürk |
Türkçe |
Türk çocuğu. |
| Oğur |
Türkçe |
1. Uğur. 2. Samimi, içten dost. 3. Bir şey yapabilmek için ele geçen zaman veya elverişli durum. |
| Oğuralp |
Türkçe |
Uğurlu, mutlu yiğit. |
| Oğurata |
Türkçe |
Uğurlu ata. |
| Oğuş |
Türkçe |
Erkek çocuk. |
| Oğuz |
Türkçe |
1. Sağlam, gürbüz, güçlü delikanlı. 2. Temiz kalpli dost, iyi arkadaş. 3. Kır adamı, köylü. 4. Saf, deneyimsiz kimse. 5. Türklerin en büyük boylarından birinin ve bu boydan olan kimselerin adı. |
| Oğuzalp |
Türkçe |
Gerçekten dost olan yiğit. |
| Oğuzata |
Türkçe |
Gerçek dost olan ata. |
| Oğuzbala |
Türkçe |
Güçlü, kuvvetli çocuk. |
| Oğuzbay |
Türkçe |
Gerçek dost. |
| Oğuzcan |
Türkçe, Farsça, Arapça |
Gerçek dost. |
| Oğuzer |
Türkçe |
Güçlü, kuvvetlü kimse. |
| Oğuzhan |
Türkçe |
Güçlü, kuvvetli hükümdar. |
| Oğuzkan |
Türkçe |
Güçlü, kuvvetli soydan gelen kimse. |
| Oğuzman |
Türkçe |
Güçlü, sağlam, iyi yürekli, dost kimse. |
| Oğuztan |
Türkçe |
Güçlü kuvvetli, iyi yürekli kimse. |
| Oğuztüzün |
Türkçe |
Yumuşak huylu, güçlü kuvvetli kimse. |
| Okakın |
Türkçe |
Oklarla yapılan saldırı. |
| Okal |
Türkçe |
"Okunu al, savaşa hazırlan" anlamında kullanılan bir ad. |
| Okan |
Türkçe |
Anlayışlı. |
| Okanalp |
Türkçe |
Anlayışlı yiğit. |
| Okanay |
Türkçe |
Anlayışlı kimse. |
| Okandan |
Türkçe |
Tanrı'dan gelen, Tanrı'nın verdiği. |
| Okaner |
Türkçe |
Anlayışlı kimse. |
| Okar |
Türkçe |
Başında ok biçiminde bir tel demeti bulunan balıkçıl, telli balıkçıl. |
| Okat |
Türkçe |
"Okat" anlamında kullanılan bir ad. |
| Okatan |
Türkçe |
Ok atan, ok fırlatan. |
| Okatar |
Türkçe |
Ok atan, ok fırlatan. |
| Okatay |
Türkçe |
Tanınmış ok atıcısı. |
| Okay |
Türkçe |
1. Satürn gezegeni. 2. Beğenme. |
| Okayer |
Türkçe |
Beğenilen kimse. |
| Okbaş |
Türkçe |
Usta ok atıcısı. |
| Okbay |
Türkçe |
Ok atıcısı. |
| Okboğa |
Türkçe |
Güçlü, kuvvetli ok atıcısı. |
| Okbudun |
Türkçe |
Okçu millet. |
| Okcan |
Türkçe, Farsça, Arapça |
Canlı, hareketli, canı tez. |
| Okçun |
Türkçe |
1. Uzak, öte. 2. Uzakta bulunan. |
| Okdağ |
Türkçe |
Dağlarda gezen okçu. |
| Okdemir |
Türkçe |
Güçlü, kuvvetli kimse. |
| Oker |
Türkçe |
Hızlı, canlı, hareketli kimse. |
| Okergin |
Türkçe |
Hareketli, canlı olgun kimse. |
| Okgüç |
Türkçe |
Ok gibi güçlü ve hızlı kimse. |
| Okgüçlü |
Türkçe |
Ok gibi çevik, hızlı ve güçlü olan kimse. |
| Okhan |
Türkçe |
Hareketli, güçlü hükümdar. |
| Okkan |
Türkçe |
Hareketli ve güçlü soydan gelen kimse. |
| Okman |
Türkçe |
1. Ok gibi hızlı, güçlü kimse. 2. Okçu. |
| Oksal |
Türkçe |
"Ok at" anlamında kullanılan bir ad. |
| Oksaldı |
Türkçe |
"Ok attı, fırlattı" anlamında kullanılan bir ad. |
| Oksalmış |
Türkçe |
Ok atmış, ok fırlatmış kimse. |
