| Şöhret |
Arapça |
Ün, san. |
| Şölen |
Moğolca |
Bir olayı kutlamak veya eğlenmek amacıyla yapılan yemekli toplantı. |
| Şuayp |
Arapça |
1. Cemaat, kabile. 2. Kızıldeniz’den çıkarılan taşlar. 3. Medyen halkına Tanrı tarafından gönderilmiş bir peygamber. |
| Şule |
Arapça |
(şu:le) |
| Şungar |
Türkçe |
bk. Sungur - 1. Soğukkanlı, sakin kimse. 2. Akdoğan. |
| Şükran |
Arapça |
İyilik bilme, gönül borcu, minnettarlık. |
| Şükrettin |
Arapça |
Dinin şükrü. |
| Şükriye |
Arapça |
İyilik bilen. |
| Şükrü |
Arapça |
İyilik bilen. |
| Şükûfe |
Farsça, Arapça |
(şüku:fe) |
| Tabende |
Farsça, Arapça |
(ta:bende) |
| Tabgaç |
Türkçe |
Ulu, saygıdeğer. |
| Tacal |
Arapça, Türkçe |
"Üstün ol, baş ol" anlamında kullanılan bir ad. |
| Tacettin |
Arapça |
(ta:cettin) |
| Tacızer |
Arapça, Farsça |
(ta:cızer) |
| Taci |
Arapça |
(ta:ci) |
| Tacim |
Arapça |
(ta:cim) |
| Tacir |
Arapça |
(ta:cir) |
| Taciser |
Arapça, Farsça |
(ta:ciser) |
| Tacver |
Arapça, Farsça |
Taç sahibi padişah. |
| Taç |
Arapça |
1. Soyluluk, iktidar, güç veya hükümdarlık sembolü olarak başa giyilen, değerli taşlarla süslü başlık. 2. Gelinlerin başlarına takılan süs. |
| Taçeser |
Arapça |
Değerli, nitelikli yapıt. |
| Taçkın |
Türkçe |
Gurur. |
| Taçlı |
Türkçe |
Tacı olan. |
| Taçlıyıldız |
Türkçe |
Taç takınmış olan, saygı duyulan ünlü, tanınmış kimse. |
| Taçnur |
Arapça |
Işıktan, nurdan taç. |
| Taflan |
Türkçe |
Gülgillerden, kışın yaprağını dökmeyen bir bitki. Gülgillerden, kışın yaprağını dökmeyen bir bitki. |
| Tagan |
Türkçe |
Güvercin. |
| Tagangül |
Türkçe, Farsça, Arapça |
Güvercin gibi uçarcasına hareketli olan güzel. |
| Tagay |
Türkçe |
1. Silah. 2. Annenin erkek kardeşi, dayı. |
| Tağ |
Türkçe |
Dağ. |
| Tağalp |
Türkçe |
Dağ gibi gösterişli, heybetli, güçlü yiğit. |
| Tağar |
Türkçe |
Kap, çanak, küp, çömlek. |
| Tağay |
Türkçe |
bk. Tagay - 1. Silah. 2. Annenin erkek kardeşi, dayı. |
| Tağman |
Türkçe |
Dağ gibi iri yarı, gösterişli kimse. |
| Taha |
Arapça |
(ta:ha:) |
| Tahir |
Arapça |
(ta:hir) |
| Tahire |
Arapça |
(ta:hire) |
| Tahsin |
Arapça |
1. Beğenme, alkışlama. 2. Güzelleştirme. |
| Tahsine |
Arapça |
1. Beğenme, alkışlama. 2. Güzelleştirme. |
| Taibe |
Arapça |
(ta:ibe) |
| Taip |
Arapça |
(ta:ip) |
| Takdir |
Arapça |
Beğenme, değer verme. |
| Taki |
Arapça |
Günahtan, haramdan kaçınan, dinine bağlı kimse. |
| Takiye |
Arapça |
Günahtan, haramdan kaçınan, dinine bağlı kimse. |
| Takiyettin |
Arapça |
Dindar, mümin. |
| Talas |
Türkçe |
1. Yelin kaldırdığı toz. 2. Fırtına, kasırga. 3. Can sıkıntısı. 4. Köşe. 5. Oğuzların 24 boyundan biri. |
| Talât |
Arapça |
1. Yüz, surat, çehre. 2. Güzellik. |
| Talay |
Moğolca |
1. Deniz, büyük nehir. 2. Çok, fazla. |
| Talayer |
Moğolca, Türkçe |
Deniz eri, denizci. |
